Praca w domu niesie wymierne korzyści, ale także zagrożenia. Nie każdy może jej podołać nie ponosząc strat emocjonalnych. Decyduje o tym nasz charakter. Ludzie samodzielni, nie potrzebujący stałego wsparcia, znający swoją wartość, posiadający umiejętność organizacji pracy, zorientowani na cele i rezultaty doskonale odnajdą się w czterech ścianach przed ekranem komputera. Wszyscy, którzy odczuwają potrzebę bycia prowadzonym mogą jednak czuć się zagubieni i samotni. Homeworking wymaga także umiejętności komunikacyjnych oraz kreatywności. Praca w domu sprzyjać będzie kobietom wychowującym dzieci. Nie zwolni to je oczywiści od potrzeby wynajęcia niani, ale bliska obecność matki daje poczucie większego bezpieczeństwa dzieciom i zmniejsza ryzyko pojawienia się wyrzutów sumienia u kobiet. Praca w domu stanowi ponad to dobre rozwiązanie dla osób niepełnosprawnych oraz włączających się do aktywności zawodowej po długiej przerwie.

Złagodzenie problemów i zagrożeń związanych z telepracą można osiągnąć budując programy przystosowujące część załogi do tego typu aktywności. Ważne jest, aby na każdym etapie procesu pracownik czuł wsparcie w postaci szkoleń, rozmów, spotkań indywidualnych konsultacji technologicznej online. W niektórych przypadkach firmy mogą stosować rozwiązania pośrednie, w których pracownik cześć czasu (np. dwa lub trzy dni w tygodniu) pracuje w domu, a pozostałe dni spędza w firmie korzystając z jej infrastruktury. Taki model przeobraża dotychczasowa wizję biura – ograniczeniu ulega ilość tradycyjnych miejsc pracy i przestrzeni typu open-space, zwiększa się natomiast radykalnie ilość miejsc do rozmów, spotkań szkoleń. We współczesnym biurze coraz więcej jest również przestrzeni socjalnych związanych z jedzeniem, piciem kawy, czy strefą fitness.